De geschiedenis van het drakenboot racen
auteur: Denise Engelen
De eerste betekenis van het drakenboot racen. Drakenboot racen is meer dan 2000 jaar geleden begonnen, aan de oevers van de levensvoorziende rivieren in de Zuid-Chinese valleien, als een vruchtbaarheid ritueel om er zeker van te zijn dat er genoeg gewassen zouden komen.
De eerste deelnemers waren bijgelovig en hielden hun eigen viering van de 5de dag van de 5de volle maan maand van de Chinese kalender. Deze tijd van het jaar ging meestal traditioneel gepaard met ziekte en de dood. De race werd gehouden om de aandacht van hun tegenslagen af te leiden en als aanmoediging voor de regen, die nodig was voor voorspoed - en het object van hun aanbidding was de draak. De meest vereerde van de Chinese dierenriem, de draak van Azië, is traditioneel een symbool voor water. Het word gebruikt als symbool om de rivieren en zeeën de baas te zijn en de wolken en regen te overheersen.
De eerste races werden gehouden om te spotten met de drakengevechten die gehouden werden, zodat de Hemelse draak die in winterslaap verkeerde, ontwaken zou. Offers werden gehouden door de draken magiërs. Mensen, de meest slimme en sterkste van alle wezens, waren de originele offers. Zelfs later, als een peddelaar of zelfs een heel team in het water viel, kwam er geen hulp, want er werd gelooft dat het slecht was om in te grijpen, bij iets wat 'de wil van de goden was'.
De sage van Qu Yuan Door de jaren heen was er nog een verhaal ontstaan om het drakenboot festival een dubbele betekenis te geven : de ontroerende sage van Qu Yuan.
De Chinese geschiedenis beschrijft de vierde eeuw v. C. als de Oorlogvoerende Staten periode: een tijd van wisselende allianties en veel verraad. In een koninkrijk genaamd Chu, woonde een groot patriot en poëet met de naam Qu Yuan. Hij moedigde politieke reformatie aan met waarheid als de fundering voor een goed functionerende staat. Qu Yuan werd verbannen door zijn meest trouwe raadgever, uit zijn eigen koninkrijk. Overgeleverd aan zwerven op het platteland, schreef Qu Yuan wat van China’s grootste poëzie, door weer te geven hoe veel hij hield van zijn land, en zijn grote bezorgdheden over de toekomst van zijn land. Na het zien van Chu’s vernietiging, door de concurrerende koninkrijken, liep Qu Yuan de Mi Lo rivier in met in zijn handen een grote steen, als uiting van het verdriet in zijn hart.
De mensen, die zo veel van Qu Yuan hielden, racete tevergeefs in hun vissersboten naar het midden van de rivier om hem te redden. Ze sloegen op trommels en sloegen met hun peddels in het water, zodat de vissen en water draken niet in de buurt van Qu Yuan’s lichaam zouden komen. Om zijn ziel te redden en er zeker van te zijn dat zijn ziel niet hongerig werd, strooiden ze rijst in het water. Maar, laat in een nacht, verscheen de geest van Qu Yuan voor zijn vrienden en vertelde hun dat de rijst die voor hem bedoeld was, werd opgegeten door een enorme rivier draak. Hij vroeg daarom zijn vrienden om de rijst te verpakken in zijde pakketjes met daaraan vast vijf vel gekleurde linten, om de draak af te laten schrikken. Deze traditie word nog steeds in stand gehouden, maar in plaats van zijde wordt de rijst nu in bladeren ingepakt.
